De ingrediënten voor een heerlijke 2017-Milkshake

Dag I

In de zomer is er niets lekkerder dan in het weekend genieten van een heerlijke, romige milkshake. In feite is het basisrecept heel simpel en kun je telkens weer je eigen accenten toevoegen:

  • begin met een uitbundig gekleed publiek dat er volromig zin in heeft en er al meer dan een jaar naar uitkijkt
  • zorg voor een flinke variatie in muziekstijlen zodat ieder aan zijn trekken kan komen en in elk geval in beweging komt
  • voeg tot slot exotische elementen on stage toe zodat je milkshake net een ander smaakje krijgt dan je vooraf zou verwachten.

Et voilà: genieten maar van je personalized milkshake! Shake that body!

Ook dit jaar was het Milkshakefestival weer volgens het inmiddels bekende recept opgetuigd. Heerlijke muziek, prachtige aankleding, goede optredens en een publiek dat met volle teugen wil genieten. Fetisjisme krijgt in deze omgeving een grote aaibaarheidsfactor, de vieze poezen doen nog steeds volop mee en zelfs de Trut – destijds toch voorwaar geen lichtzinnige disko met haar strenge deurbeleid en haar strakke politieke dogma’s – maakt er een vrolijk feestje van. Gelukkig blijft men er wel in stijl en moet je ook nu nog voor de Trut een hele tijd in de rij staan voordat de portiers bereid zijn je in de Trut-zone binnen te laten…

Het was flink genieten, maar dit jaar was het vooral op de zaterdag even flink doorbijten toen het in de aanloop naar de avond begon te regenen en het niet meer ophield met plenzen. De milkshakes dreigden aardig te verwateren, maar dankzij de gratis verstrekte kleurige regenponcho’s, veranderden de dansende massa’s toch nog in een swingende regenboog.

Milkshake is er voor alle vreemde vogels en voor alle vogels die van vreemde vogels houden. Ik had de indruk dat er dit jaar wel wat meer stellen en groepjes op af waren gekomen die er – in het roze gekleed en zó in feestkleding van de roze Tilburgse kermis gekomen – vooral aan bird watching deden. Op zich is dat niet erg, maar het zou jammer zijn als die groep te groot gaat worden. Tenslotte gaat het bij Milkshake om het feest van inclusiviteit en diversiteit.

Maar gelukkig overheerst de extravagantie nog steeds en wordt iedereen met Milkshake weer een beetje het fantasierijke kind van zijn jeugd.  Hoe heerlijk zou het zijn als we allemaal iets van deze sfeer kunnen vasthouden in de andere 363 dagen per jaar: dan wordt Amsterdam weer de lieve, tolerante stad die het bij vlagen nu ook al is. En doe je dit niet voor jezelf, doe het dan vooral voor Eberhard van der Laan, die hier oprecht blij van wordt!